Tahliye
Kira sözleşmesinin sona ermesi üzerine kiracının kiralananı boşaltması ya da ceza hukukunda tutuklu veya hükümlünün ceza infaz kurumundan çıkarılmasıdır.
Tahliye Kavramı: İki Anlam
Tahliye, hukukta iki ayrı bağlamda kullanılan bir kavramdır. Birinci anlamı; kira ilişkisinin sona ermesi ya da haklı sebeplerin ortaya çıkması üzerine kiracının kiralanan taşınmazı boşaltmasıdır. İkinci anlamı; ceza hukuku ve infaz hukukunda tutuklu veya hükümlünün ceza infaz kurumundan çıkarılmasıdır. Bu giriş kira hukuku bağlamına odaklanır; ceza hukukundaki tahliye için "infaz" başlığına bakılabilir.
Konut ve Çatılı İşyeri Kiralarında Tahliye Sebepleri
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 350-352. maddeleri kiraya verene tanınan tahliye sebeplerini sınırlı sayıda saymıştır: kiraya verenin gereksinimi (kendisinin, eşinin, altsoyunun, üstsoyunun ya da bakmakla yükümlü olduğu kişilerin konut veya işyeri ihtiyacı), yeniden inşa ve imar, taşınmazı sonradan iktisap edenin ihtiyacı (TBK m. 351), iki haklı ihtar (bir yıl içinde kira bedelini ödememe nedeniyle iki defa yazılı ihtar), kiracının veya birlikte oturanın aynı ilçe veya belediye sınırları içinde oturmaya elverişli konutu bulunması ile kiracının yazılı tahliye taahhüdü (TBK m. 352/1).
Pratik İpuçları
Görevli mahkeme sulh hukuk mahkemesi olup yetkili mahkeme taşınmazın bulunduğu yerdir (HMK m. 12). Konut ve çatılı işyeri kiralarında tahliye davası açılabilmesi için kira sözleşmesinin yenilenme tarihinden itibaren bir ay içinde dava açılması veya bu sürede ihtar gönderilip ihtarı izleyen yenileme döneminde dava açılması gerekir. Tahliye taahhüdüne dayalı davada, taahhüdün kira sözleşmesinin imzalanmasından sonra ve serbest iradeyle verilmiş olması zorunludur; aksi hâlde geçersizdir. Bu konuda dilekçe örneği için /dilekce-rehberi/tahliye-davasi-dilekcesi sayfasına bakın.
İlgili sayfa: /hukuk-dallari/borclar-hukuku